The Worthiness wound

Omgaan met je worthiness wound: van “ik ben niet genoeg” naar zelfcompassie

Misschien herken je deze gedachte: “Als ik beter mijn best doe, dan ben ik het waard.” Of: “Als ze me echt zouden kennen, zouden ze me afwijzen.”
Dat gevoel — diep vanbinnen niet goed genoeg zijn — wordt vaak de worthiness wound genoemd. Het is geen zwakte, geen aanstellerij, en zeker geen persoonlijk falen. Het is een oude pijn die ooit logisch was, maar nu nog steeds meedraait op de achtergrond.

Het goede nieuws? Je kunt leren er zachter, bewuster en liefdevoller mee om te gaan.

Wat is een worthiness wound?

Een worthiness wound ontstaat meestal vroeg in je leven. Misschien kreeg je (onbedoeld) de boodschap dat liefde, aandacht of veiligheid voorwaardelijk waren: je moest presteren, aanpassen, zorgen, of vooral niet te veel zijn.
Het gevolg? Een diepgewortelde overtuiging: “Ik ben pas waardevol als ik iets toevoeg.”

Die wond laat zich vaak zien in:

• perfectionisme

• people-pleasing

• moeite met ontvangen (complimenten, hulp, liefde)

• angst voor afwijzing

• jezelf constant vergelijken met anderen

Belangrijk om te weten: deze patronen zijn beschermingsmechanismen. Ze probeerden je ooit veilig te houden.

Tip 1: Leer de stem van de wond herkennen

De worthiness wound heeft vaak een herkenbare innerlijke stem. Die zegt dingen als:

• “Je doet niet genoeg.”

• “Wie denk jij wel dat je bent?”
  
  

In plaats van die stem te bestrijden, kun je haar herkennen en benoemen:
“Ah, dit is mijn worthiness wound die nu praat.”
Dat kleine stukje afstand maakt al verschil. Jij bent die stem niet — je hebt haar.

Tip 2: Oefen met onvoorwaardelijke zelfwaardering

Dit is misschien wel het spannendste stuk: jezelf waardevol vinden zonder bewijs.
Niet omdat je productief was. Niet omdat je iemand hielp. Niet omdat je “goed genoeg” presteerde.
Maar gewoon omdat je bestaat.

Een helpende oefening:

Stel jezelf dagelijks de vraag:
“Als ik vandaag niets hoef te bewijzen, hoe zou ik dan voor mezelf zorgen?”

Het antwoord is vaak verrassend zacht.

Tip 3: Wees nieuwsgierig in plaats van streng

Wanneer je getriggerd raakt — bijvoorbeeld door kritiek, afwijzing of vergelijken — probeer dan nieuwsgierigheid boven zelfkritiek te kiezen.

In plaats van:

“Waarom ben ik hier zó gevoelig voor?”

Probeer:

“Wat raakt dit in mij, en wat heeft dit deel van mij nu nodig?”

Je wond wil geen discipline. Ze wil erkenning.

Tip 4: Ontkoppel je waarde van je prestaties

Veel mensen leven alsof hun eigenwaarde een scorebord is. Goed gedaan? Waarde omhoog. Fout gemaakt? Waarde omlaag.

Je kunt dit langzaam ontleren door jezelf bewust te oefenen in zijn in plaats van doen:

• tijd nemen zonder productief doel

• iets doen waar je niet goed in bent, puur voor plezier

• rust nemen zonder het “te verdienen”

• elke dag landen in je lijf, genieten, even niets doen

Elke keer dat je dit doet, herschrijf je een oud script.

Tip 5: Verzamel nieuw bewijs (maar niet zoals je denkt)

Je worthiness wound gelooft vaak alleen in bewijs dat je waarde toevoegt.
Maar jij mag ander bewijs gaan verzamelen, zoals:

• momenten waarop iemand bleef, ook toen je niet perfect was

• keren dat je niets deed en toch oké was

• ervaringen waarin je kwetsbaar was en niet werd afgewezen

Schrijf ze op. Je brein heeft herhaling nodig om iets nieuws te geloven.

Tip 6: Zoek veilige verbinding

Deze wond is meestal ontstaan in relatie — en heelt ook in relatie.
Dat kan zijn met een therapeut, coach, vriend(in) of partner bij wie je mag oefenen met:

• grenzen aangeven

• nee zeggen

• je niet beter voordoen dan je je voelt

Je hoeft het niet alleen te dragen. Dat heb je nooit gemoeten.

Tot slot:

Je worthiness wound “fixen” is niet het doel.
Het doel is dat jij leert naast die wond te staan, in plaats van erdoor bestuurd te worden.

Sommige dagen zal ze stiller zijn. Andere dagen weer luid. Dat zegt niets over je vooruitgang — alleen dat je mens bent.

En misschien is dit de belangrijkste herinnering:

Je hoeft niet eerst te helen om het waard te zijn.
Je bent het al. 💛