Internal silencing:
wanneer je jezelf het zwijgen oplegt en je woorden steeds een beetje inslikt
Internal silencing is het moment waarop je iets voelt, denkt of nodig hebt en jezelf vervolgens vertelt:
laat maar, stel je niet aan, nu niet, dit is niet belangrijk.
Je zegt misschien niet hardop niets, maar vanbinnen demp je jezelf.
Het ziet er vaak onschuldig uit:
-
je past je aan om de sfeer goed te houden
-
je slikt je grens in, want “het is de moeite niet”
-
je praat jezelf uit wat je eigenlijk voelt
-
je weet wat je wilt zeggen, maar doet het niet
- je slikt je woorden in op de teammeeting
En meestal doe je dit niet omdat je zwak bent, maar omdat je ooit hebt geleerd dat het veiliger was om stil te zijn.
Internal silencing beschermt je — maar het kost je ook iets.
Je raakt langzaam verder verwijderd van jezelf.
De eerste stap is niet ineens alles zeggen wat je denkt. De eerste stap is opmerken wanneer je jezelf stilzet.
En jezelf dan zachtjes vragen: Wat wilde ik hier eigenlijk zeggen? Wat heb ik nu nodig?
De eerste keer dat ik over internal silencing las, kwam er zoveel herkenning naar boven...
Misschien bij jou ook. Bewustwording is het startpunt voor groei.
Dikke zoen
x Katrien
Reactie plaatsen
Reacties